Een bankproduct is als een WC eend!

Product, prijs, service

Product, prijs, service

Uurtarieven berekenen, hoe ga jij om met moeilijke klanten?

Een bankproduct is als een WC eend!

  • Comments 1

Wat zijn actuele “bankonderwerpen”? De bankencrisis? Dexia? De herkapitalisatie van
Franse en/of Duitse banken? Daar wordt volgens mij al genoeg over geschreven.
Wat zeker actueel is, zijn de dagelijkse contacten van ondernemers met hun huisbankier.

Mij wordt wel eens gevraagd of ik in mijn communicatie niet te veel partij kies voor de
ondernemer en de banken te weinig ontzie. “Want je hebt de bank toch wel steeds
nodig”, zo luidt regelmatig de feedback van ondernemers op mijn columns.

Ondernemers schromen niet om al hun ándere toeleveranciers van producten en
diensten regelmatig aan te scherpen in onderhandelingen, maar banken ontspringen
daarbij steevast de dans. De leaseauto wordt uitonderhandeld tot aan een derde buiten-
spiegel en zelfs een tweede trekhaak. Ook het switchen van energiemaatschappij is al
geen uitzondering meer als de tarieven beduidend beter blijken. Maar bankzaken
bespreekbaar maken en zelf wensen uiten of eisen stellen? Niet echt!

Waar komt toch die angst voor de banken vandaan? De toverwoorden voor deze
terughoudendheid zijn onbekendheid met de materie en een gevoel van afhankelijkheid.

Een ondernemer in sportartikelen weet alles van turntoestellen en boksballen, maar is
vaak geen specialist op het gebied van bedrijfsfinancieringen, rentederivaten en
betalingsverkeer. Logisch. De bankiers maken graag gebruik van hun kennisvoorsprong,
etaleren die ook met moeilijke en Engelse termen en krijgen daarmee regelmatig hun
(ogenschijnlijk) moeilijke producten verkocht. Het is de bankenspecialist versus de banken-
leek.Op hun beurt vragen ondernemers niet altijd door bij onbegrepen offertes en tekenen
dus voor producten en diensten die niet goed aansluiten bij hun daadwerkelijke behoefte.

Te hoge prijzen, verplichte cross-selling, klantonvriendelijke voorwaarden en eenzijdige bank-
voorwaarden…. ik kom het allemaal tegen. Getekend door slimme ondernemers.

Maar de grootste drempel in bancaire onderhandelingen is het gevoel van afhankelijkheid.
Zeker de afgelopen 3 jaren. Termen als “noodzakelijk kwaad” of opmerkingen als “of ik nu
door de hond of de kat gebeten word” klinken mij zeer bekend in de oren.
Ik begrijp best dat wanneer een onderneming 3 verliesjaren achter de rug heeft, een
herfinanciering geen gesneden koek is. Ook ik wacht absurd lang in de wachtkamer van de
huisarts als ik iets mankeer, omdat ik denk afhankelijk te zijn van de arts voor mijn gezond-
heid. Maar zelfs daar zijn grenzen aan.

In alle andere gevallen moet een ondernemer opkomen voor een redelijke, billijke en respect-
volle aanbieding van de bank, zo is mijn overtuiging. Een bank is en blijft immers een
toeleverancier als alle anderen, die veel moeite zou moeten doen om haar klanten optimaal
en fair te bedienen. Daarnaast weet je best dat accountmanagers van banken verkopers zijn
of minstens adviseurs van hun eigen producten. “Wij van WC eend, adviseren WC eend” is
misschien een oude reclameslogan die simpel klinkt, maar deze kreet is transparanter en
eerlijker dan menig bankadvies. Koot en De Bie wisten dat tientallen jaren geleden al leuk
uit te drukken:



Kortom, beste ondernemers. Voor een nieuwe auto ga je naar twee dealers, je kiest je eigen
huisarts en je bent niet zomaar lid van de eerste de beste sportclub. Schroom nu eens niet
om de huisbankier uit te dagen alerter mee te denken en dat je ook daar een bewuste keuze
in maakt. “Je kunt het”, zou Alfred Jodocus Kwak zeggen!!

  • Beste Frank,

    Voor een nieuwe auto bestaat er keuze genoeg, varierend van uitstekend tot voldoende. Bij Banken is dat van bijna voldoende tot slecht.

    In crisistijd is iedere bankier zich "opeens"  weer bewust waar de prioriteit ligt ... bij de gewone consument en kleine zelfstandige, want die mogen met hun meer dan zuur verdiende spaarcentjes de boel weer gaan financieren. En als dank krijg je een schamele 1,6%, misschien 2,0% rente. Als geld zo weinig waard is, dan is er dus geld genoeg, of beter gezegd, zelfs veel teveel. Een wrang nasmaakje is wat overblijft. als banken elkaar al niet meer vertrouwen, kan de consument zijn eigen Bank dan wel vertrouwen?

    Voor mij is een bank tegenwoordig niets meer dan een methode om electronische betalingen te verrichten en voor een minimalistisch bedrag een even minimalitische verzekering af te sluiten. En zelfs daarvoor komen steeds meer alternatieven.

    Hoewel veel mensen het ook willen ... het instituut Bank gaat niet verdwijnen, maar de vanzelfsprekendheid van Banken is niet meer aan de orde.

    Eigenlijk is er sprake van een Derde Wereldoorlog, alleen wordt er nu gevochten met geld inplaats van wapens. In oorlogstijd wordt het meeste geld verdient en na afloop een nieuwe orde geschapen. Als je er voor open staat, gaan het mooie tijden worden.

    Met de vriendelijke groeten van Nedzhibe