Crowdfunding en micro financiering zijn geen nieuwe concepten, maar deze concepten is wel nieuw leven ingeblazen. Zijn het concepten met een goede toekomst in de huidige samenleving of zijn deze concepten gedoemd te mislukken? De traditionele manier van bankieren wordt misbruikt door de heersende financiële instellingen dus alternatieven zijn zeer zeker welkom. Maar zijn de alternatieven van micro financiering en crowdfunding een welkome vernieuwing.

Crowdfunding is te vergelijken met donaties. Iemand meldt zijn of haar project aan voor donaties en door middel van deze giften is het mogelijk om het project uit te voeren. De starter van het project geniet zo alle vrijheid om te doen en laten wat zij wil, maar is deze vrijheid verstanding. Financiële instellingen scoren laag op vertrouwen, openheid, en transparantie. Bij crowd funding lijkt dit eveneens zo te zijn. Het doneren van een bedrag resulteert nog niet in een sterke binding met het project. Vaak zijn de bedragen klein en wordt de kans op misbruik steeds groter.

“Maar voordat elke filmmaker nu gebruik gaat maken van crowdfunding zijn er wel wat kanttekeningen op zijn plaats. Geld inzamelen via internet is geen sinecure. Het is bovendien geen vetpot. Journalisten die verhalen schrijven na een opdracht via Spot.us doen dat doorgaans tegen sterk gereduceerd tarief: de beloning die zij krijgen voor een opdracht via de site ligt een stuk lager dan wat zij zouden krijgen als ze voor een traditionele opdrachtgever zouden werken.”

(Bron: http://www.denieuwereporter.nl/2010/02/crowdfunding-een-alternatief-financieringsmodel/)

Omdat de opbrengsten een stuk lager liggen, en de controle op het project vaak slecht uit te voeren is lijkt crowdfunding een prooi te worden voor misbruik. Bedrijven publiceren nog informatie, zoals jaarverslagen waar shareholders hun controle op kunnen baseren. Bij crowdfunding worden de donateurs vaak niet betrokken bij het project. Misschien krijgen zij een deel van de winst ( maar wat die winst is en hoe efficiënt en effectief alles verloopt is onbekend). Of misschien volgen zij de bedenker en krijgen zij iets terug zoals video’s, fotomateriaal of blogs.

Microkredieten is een financieringsvorm die vaak wordt geassocieerd met het uitlenen van een paar honderd euro aan mensen in derde wereld landen, die zo een geit of koe kunnen kopen om zichzelf te kunnen onderhouden. De dierlijke producten worden doorverkocht waardoor een tweede dier kan worden aangeschaft. Zo kan met een klein bedrag een bedrijf worden opgestart. Ook in westerse landen begint micro financiering opnieuw op te komen. Een financieringsvorm die leningen verschaft tot ongeveer € 35.000,-. Een bedrag dat kan zorgen dat een zzp-er op weg wordt geholpen, maar geen bedrag dat innovatieve ontwikkelingen stimuleert, mensen bij elkaar brengt, of de echte ondernemer iets kan verschaffen wat de echte ondernemer zelf al niet had kunnen regelen. Het belangrijkste bij microkredieten is echter het coachingsaspect.   

“Het is ook mogelijk om via deze instelling met subsidie een coach te krijgen. Want uit alle cijfers blijkt dat starters én groeiers meer succes hebben als ze een coach in de arm nemen. Zo is na vijf jaar zeventig tot tachtig procent van de starters nog actief wanneer ze gecoacht zijn. Zonder coach is dat maar vijftig procent.” (Bron: http://www.kvk.nl/download/Microkrediet_tcm14-236167.pdf)

Het coachingsaspect staat los van de financiering en dus lijkt er een discrepantie te ontstaan. De coach krijgt gewoon betaald voor zijn adviezen, die vaak niet verder gaan dan “Hoe schrijf ik een goed ondernemersplan”, en “Welke wettelijke verplichtingen heb ik, zoals administratie en belasting?”. De coach heeft weinig verbinding met de ondernemer, en zodra een ondernemer faalt staat de volgende al weer op de stoep. Vaak zijn de coaches zelf ook zzp-ers of micro ondernemers. In ieder geval geen mensen met alle kennis, vaardigheden, en netwerken die de ondernemer zelf ontbreekt. In mijn ogen zijn crowd funding en microkredieten geen initiatieven waar we mee vooruit komen en mee ontwikkelen.

De noodzaak ligt in het bij elkaar brengen van bepaalde kennis en kwaliteiten om zo een bedrijf op te starten. De administrateur, advocaat, hoefsmid, autohandelaar, en makelaar komen samen om allemaal een deel van het smidsbedrijf te leveren. Iedereen krijgt daardoor een deel prioriteitsaandelen, en delen dus mee in de winst. De ondernemer wordt ondersteund op financieel, kennis, vaardigheden, en netwerk gebied door een gevestigde ondernemer, die naam heeft gemaakt en de kracht heeft om van het bedrijf een succes  te maken. Dat is de kracht van een nieuw financieringsmodel, zoals nu wordt opgestart op de Linkedin groep Nederlandse Micro Ondernemers of op www.rhinogroep.nl.