“Schmidt en Hunter hebben in 1998 met hun artikel in Psychological Bulliten voor heel wat commotie gezorgd in de HR-wereld. De gebruikte sollicitatie procedures, zoals een C.V., een motivatie brief, opleiding, en aantal jaren werkervaring, bleken niet altijd een goede voorspeller voor het succes in gecompliceerde functies.”  (Bron: http://www.allesoverassessments.nl/index.php/validiteit)

Gecompliceerde functies vragen om een bepaald probleem oplossend vermogen en creativiteit. Iets dat niet te meten is met het volgen van opleiding of werkervaring. Het gaat er om dat een persoon snel en juist kan handelen, bepaalde kwaliteiten bezit, en beslissingen durft te nemen. Het toepassen van het geleerde in de opleiding kan handig zijn, zoals bijvoorbeeld bij specialistische werkzaamheden (accountancy, advocatuur, geneeskunde). Werkzaamheden waarbij een vast protocol gevolgd wordt en men vast zit aan strenge wet- en regelgeving. Bij gecompliceerde functies (controller, manager, directeur, ict-er) wordt er veel meer een beroep gedaan op andere zaken. Bij deze beroepen gaat het om anticiperen op de toekomst, het zijn toekomst gerichte functies. Belangrijker is dat er geen vast stramien is. Iedere dag wordt er weer een beroep gedaan op bepaalde vaardigheden om de problemen aan te pakken. Iedere markt, ieder product, en ieder bedrijf heeft zijn eigen problemen.

Het probleem met werkervaring is dat het een weinig voorspellende waarde heeft voor een toekomstige functie, maar alleen laat zien hoe iemand in het verleden gepresteerd heeft.

Het Peter’s principle geeft aan (kort door de bocht) dat wanneer iemand in zijn huidige functie goed presteert hij wordt beloond en wordt gepromoveerd naar een hogere functie. Dit zal net zo lang doorgaan totdat de functie eigenlijk te hoog voor hem is.

Vaak wordt dit niet ontdekt, omdat er een kringloop ontstaat. Iemand kan een functie niet aan en doet zijn werk niet naar behoren. Voordat dit uitkomt zal hij al zijn gevraagd voor een vergelijkbare functie bij een ander bedrijf of hogere functie binnen hetzelfde bedrijf. Nu komen de problemen aan het licht, terwijl de veroorzaker al is verdwenen. De nieuwe functiehouder geeft zijn voorganger de schuld, terwijl zijn voorganger aangeeft dat in zijn tijd alles goed ging, en het de schuld is van zijn opvolger. Zo is de cirkel rond en zullen incompetente mensen vaak functies boven hun niveau behouden.

“Social network sites zijn portals gebaseerd op ‘user generated content’. Hyves, YouTube, LinkedIn, Twitter, NUjij, etc. Zoals bekend is het verdienmodel bij dit business model meer dan lastig. LinkedIn is hierbij een positieve uitzondering. Menig headhunter maakt gebruik van een betaald abonnement op LinkedIn om detailgegevens van de ‘leden’ te kunnen bekijken.” (Bron: http://www.marketingfacts.nl/berichten/20091030_de_geheimen_van_online_uitgeven_2_verdienmodellen/ )

Headhunters maken gebruik van Linkedin om detailgegevens van de gebruikers op te kunnen zoeken. Zij gebruiken Linkedin slechts als een plek waar veel C.V.’s op staan. De meeste gebruikers zetten alleen hun C.V. online op Linkedin en gebruiken het verder weinig. Vaak gebruiken zzp-ers Linkedin op een andere manier (http://www.how-to-really-use-linkedin.com/nl/linkedin-info/15-benefits-of-linkedin-for-sales-people-and-business-owners/), maar de vraag is of dit succesvol is. Linkedin lijkt hetzelfde te bereiken als alle netwerk borrels die door het hele land door worden georganiseerd. De meeste mensen op de netwerkborrels of Linkedin zijn bezig om opdrachten te verwerven. De reden dat zzp-ers gegevens uitwisselen, maar er eigenlijk nooit iets mee doen. De ene adviseur die klaagt tegen de andere adviseur over de slechte economie en vraagt of de andere adviseur nog ergens iemand kent met een opdracht. Waarop de gesprekspartner antwoordt dat het zoeken naar opdrachtgevers ook de reden is dat hij of zij op Linkedin zit. Resultaat is dat er heel veel gezocht wordt, maar heel weinig gevonden. Dus zowel recruiters als micro ondernemers die op zoek zijn naar opdrachten hebben weinig aan Linkedin en zullen dit uiteindelijk door krijgen. Dat betekent het einde van een belangrijk verdienmodel van Linkedin. Het verdienmodel wat Linkedin onderscheid van andere social media. Het andere verdienmodel is dat van de advertenties waar ik al genoeg over heb geschreven bij mijn commentaar op Facebook. Er is een duidelijk verschil tussen content en commercie. De social media zijn bedoeld om content te delen, ideeën te verwezenlijken en concepten scherp te krijgen, niet voor commercie. Bedrijven zullen uiteindelijk dus minder adverteren. De twee redenen waarom ook Linkedin in zijn huidige vorm niet zal overleven.

Micro ondernemers proberen wel om via Linkedin opdrachten te bemachtigen, maar vaak gaat dat niet verder dan bepaalde acties, zoals binnen groepen een discussie starten waarop mensen kunnen reageren en met die reactie aangeven dat zij met iedereen willen linken die dat ook doet. Wat er daarna gebeurt weet niemand, en waarschijnlijk is het een kwestie van nog meer naar opdrachten zoekende micro ondernemers die elkaar kennen. Reden genoeg om het anders te doen, en in plaats van te vragen naar opdrachten jouw hulp in te zetten bij projecten. Handig omdat je zo je Linkedin profiel kunt uitbreiden met projecten, likes, en recommendations. Maar ook omdat jij voor jouw hulp een aandeel verwerft in de winst van het project. Iedereen gebruikt zijn of haar kwaliteiten optimaal, en als jij jouw deel hebt volbracht komt jouw beloning,terwijl jij al met het volgende project bent gestart. Kijk op de Linkedin groep Nederlandse Micro Ondernemers en doe nu mee.